Terapia neuropsychologiczna — Reha Medica Psychoterapia

Dla kogo

Terapia neuropsychologiczna jest częścią poradni psychologicznej Reha Medica.

Terapia neuropsychologiczna — Reha Medica

Terapia dedykowana jest pacjentom z różnego rodzaju deficytami poznawczo-emocjonalnymi powstałymi w następstwie przebytych udarów mózgu, urazów mózgowych, po zabiegach neurochirurgicznych oraz w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych.

Poprzedza ją diagnoza neuropsychologiczna, która pokazuje, które funkcje ucierpiały i w jakim stopniu.

Praca nad funkcjami poznawczymi opiera się na zdolności mózgu do reorganizacji — obszary nieuszkodzone potrafią przejąć część zadań tych, które ucierpiały. Dzieje się to powoli i tylko przy systematycznym powtarzaniu, dlatego terapia rozkłada się na miesiące, a nie na kilka wizyt.

Terapię neuropsychologiczną prowadzimy w pięciu placówkach Reha Medica na Pomorzu Zachodnim — w Szczecinku, Szczecinie, Wałczu, Białogardzie i Bobolicach.

Jak wygląda terapia

Punkt wyjścia

Plan powstaje na podstawie wyniku diagnozy. Bez niej ćwiczy się na oślep, bo te same trudności w codziennym życiu mogą wynikać z osłabionej uwagi, z zaburzeń pamięci albo z rozpadu funkcji wykonawczych. Każda z tych przyczyn wymaga innej pracy.

Ćwiczenie funkcji osłabionych

Zadania dobiera się tak, żeby były trudne, ale wykonalne. Zbyt łatwe nie dają postępu, zbyt trudne męczą i zniechęcają. Poziom podnosi się stopniowo, w miarę jak pacjent radzi sobie z poprzednim.

Strategie kompensacyjne

Nie każdą funkcję da się odbudować do stanu sprzed uszkodzenia. Wtedy pracuje się nad obejściem: zapisywaniem, stałym porządkiem dnia, dzieleniem złożonych czynności na kroki, korzystaniem z przypomnień w telefonie. W codziennym funkcjonowaniu daje to zwykle szybszą poprawę niż samo ćwiczenie deficytu.

Przeniesienie na życie codzienne

Ćwiczenie przy stole ma sens wtedy, gdy przekłada się na zakupy, leki przyjmowane o porze, powrót do pracy albo prowadzenie samochodu. Dlatego zadania odnoszą się do sytuacji, które pacjent zna.

Udział bliskich

Otoczenie zwykle nie wie, jak reagować na zmiany po uszkodzeniu mózgu. Wolniejsze tempo, drażliwość czy niedokańczanie czynności bywają odbierane jako niechęć albo lenistwo. Rozmowa z rodziną o tym, co się zmieniło i skąd to się bierze, jest częścią postępowania.

Ocena postępów

Poprawa w funkcjach poznawczych postępuje nierówno: bywają tygodnie wyraźnego ruchu i tygodnie zastoju. Efekty sprawdza się w trakcie, a plan zmienia, kiedy przestaje odpowiadać temu, na jakim etapie pacjent jest.

Terapia zaczyna się od badania, nie od ćwiczeń.

Jeśli diagnoza neuropsychologiczna nie była jeszcze wykonana, pierwszym krokiem jest skierowanie od lekarza neurologa lub psychiatry i całościowa ocena sprawności poznawczej.

Kontekst medyczny — informacja ogólna

Dlaczego plan usprawniania układa się indywidualnie

Następstwa poznawcze udaru mózgu dotyczą, według szacunków polskiego piśmiennictwa medycznego, nawet połowy osób po przebytym udarze. Ich układ jest jednak za każdym razem inny — u jednego pacjenta najbardziej cierpi mowa, u innego pamięć albo planowanie. Dlatego postępowanie usprawniające opiera się na wyniku badania konkretnej osoby, a nie na samym rozpoznaniu.

Źródło: Mroczkowska D., Tyras S., „Zastosowanie EEG-Neurofeedback w rehabilitacji zaburzeń mowy u pacjentów poudarowych”, Psychiatria 2018, t. 15, nr 4, s. 199–205, Via Medica. Dane ogólnomedyczne — nie są to wyniki Reha Medica.